Υπογράφει ο Γιώργος Φραγγίδης
Πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ Κιλκίς
Μέλος ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ
«Η πιο μεγάλη ώρα της Κεντροαριστεράς». Αυτός ήταν ο τίτλος ενός άρθρου μου αρχές Σεπτεμβρίου όταν ξεκινούσε η μεγάλη προσπάθεια για την επανένωση και την διεύρυνση του κατακερματισμένου και πολύπαθου τα τελευταία χρόνια χώρου του Κέντρου.
Και οι πολίτες – παρά τα όποια προβλήματα στη διαδικασία- μάς αγκάλιασαν και μάς την έδωσαν αυτή την ευκαιρία.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου 210.000 προοδευτικοί πολίτες έστειλαν ένα μήνυμα.
Ζήτησαν αλλαγής πορείας για την παράταξη και για τη χώρα.
Ζήτησαν ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Ζήτησαν αλλαγή λογικής και νοοτροπίας.
Ζήτησαν μια δυνατή δημοκρατική παράταξη που θα ηγηθεί του προοδευτικού χώρου. Που θα σταθεί απέναντι στο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ και τον φιλελευθερισμό της ΝΔ.
Ζήτησαν κάτι διαφορετικό απέναντι σε μια κυβέρνηση που κυβερνά με τεράστια ελλείμματα αξιοπιστίας και παραγωγής έργου και σε μια Νέα Δημοκρατία που επιδιώκει την επιστροφή στο « βαθύ κράτος».
Ζήτησαν ένα Κίνημα που θα θέσει ως προτεραιότητα την ανανέωση της παράταξης και του πολιτικού συστήματος.
Που θα κάνει πραγματικότητα την ενότητα στην ουσία της και όχι την ενότητα χάριν της εξουσίας.
Ζήτησαν πρόσθεση και πολλαπλασιασμό και όχι αφαίρεση και διαίρεση.
Ζήτησαν πρόγραμμα, καθαρό πολιτικό στίγμα και ταυτότητα.
Ζήτησαν ένα κόμμα που κρατώντας τις ιδέες της σοσιαλδημοκρατίας και τη φιλοευρωπαϊκή ιστορία της ανανεωτικής αριστεράς θα συγκροτήσει μια νέα πρόταση διακυβέρνησης για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.
Ζήτησαν ένα κόμμα που θα απαντά στα υπαρκτά προβλήματα, με σύγχρονο πολιτικό λόγο και ισχυρή κουλτούρα εσωτερικής δημοκρατικής λειτουργίας.
Ζήτησαν ένα κόμμα σύγχρονο και δημοκρατικό με στελέχη που θα υπερασπίζονται τους θεσμούς, την αξιοκρατία και τη διαφάνεια.
Ένα κόμμα που η πολιτική δε θα σημαίνει βόλεμα, αλλά προσφορά ανιδιοτέλειας.
Ζήτησαν ένα κόμμα που ο λόγος των μελών του θα έχει αξία στις διαδικασίες
Ζήτησαν ένα ιδρυτικό συνέδριο που δε θα είναι ένα συνέδριο χειροκροτητών προειλημμένων αποφάσεων.
Λίγα μόνο μέρες πριν από το συνέδριο, εγείρονται μια σειρά ζητημάτων.
Η ακύρωση των εσωκομματικών διαδικασιών για την εκλογή συνέδρων προκάλεσε μούδιασμα. Πηγαίνουμε σε ένα συνέδριο που αντί να σηματοδοτεί την ανανέωση και το τέλος των πελατειακών πρακτικών, καταλήγει να είναι συνέδριο ισορροπιών και συμβιβασμών.
Αλίμονο αν τα όργανα του νέου φορέα διορίζονται αντί να εκλέγονται, όπως δυστυχώς πήρε απόφαση χθές το Πολιτικό Συμβούλιο του Κινήματος Αλλαγής.
Με ποια νομιμοποίηση θα παίρνουν τις αποφάσεις;
Για να υπάρχει προοπτική για το Κίνημα Αλλαγής , πρέπει να αποδείξουμε ότι δημιουργούμε κάτι καινούργιο όχι στα λόγια, αλλά στις πράξεις.
Το Κίνημα δεν είναι λάφυρο κανενός. Ανήκει στους 210.000 πολίτες που ήρθαν να ψηφίσουν.
Σε αυτούς πρέπει να φανούμε αντάξιοι.
Και να σεβαστούμε το αίτημά τους για αλλαγή, ανανέωση, διεύρυνση.
Και οι πολίτες – παρά τα όποια προβλήματα στη διαδικασία- μάς αγκάλιασαν και μάς την έδωσαν αυτή την ευκαιρία.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου 210.000 προοδευτικοί πολίτες έστειλαν ένα μήνυμα.
Ζήτησαν αλλαγής πορείας για την παράταξη και για τη χώρα.
Ζήτησαν ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Ζήτησαν αλλαγή λογικής και νοοτροπίας.
Ζήτησαν μια δυνατή δημοκρατική παράταξη που θα ηγηθεί του προοδευτικού χώρου. Που θα σταθεί απέναντι στο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ και τον φιλελευθερισμό της ΝΔ.
Ζήτησαν κάτι διαφορετικό απέναντι σε μια κυβέρνηση που κυβερνά με τεράστια ελλείμματα αξιοπιστίας και παραγωγής έργου και σε μια Νέα Δημοκρατία που επιδιώκει την επιστροφή στο « βαθύ κράτος».
Ζήτησαν ένα Κίνημα που θα θέσει ως προτεραιότητα την ανανέωση της παράταξης και του πολιτικού συστήματος.
Που θα κάνει πραγματικότητα την ενότητα στην ουσία της και όχι την ενότητα χάριν της εξουσίας.
Ζήτησαν πρόσθεση και πολλαπλασιασμό και όχι αφαίρεση και διαίρεση.
Ζήτησαν πρόγραμμα, καθαρό πολιτικό στίγμα και ταυτότητα.
Ζήτησαν ένα κόμμα που κρατώντας τις ιδέες της σοσιαλδημοκρατίας και τη φιλοευρωπαϊκή ιστορία της ανανεωτικής αριστεράς θα συγκροτήσει μια νέα πρόταση διακυβέρνησης για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.
Ζήτησαν ένα κόμμα που θα απαντά στα υπαρκτά προβλήματα, με σύγχρονο πολιτικό λόγο και ισχυρή κουλτούρα εσωτερικής δημοκρατικής λειτουργίας.
Ζήτησαν ένα κόμμα σύγχρονο και δημοκρατικό με στελέχη που θα υπερασπίζονται τους θεσμούς, την αξιοκρατία και τη διαφάνεια.
Ένα κόμμα που η πολιτική δε θα σημαίνει βόλεμα, αλλά προσφορά ανιδιοτέλειας.
Ζήτησαν ένα κόμμα που ο λόγος των μελών του θα έχει αξία στις διαδικασίες
Ζήτησαν ένα ιδρυτικό συνέδριο που δε θα είναι ένα συνέδριο χειροκροτητών προειλημμένων αποφάσεων.
Λίγα μόνο μέρες πριν από το συνέδριο, εγείρονται μια σειρά ζητημάτων.
Η ακύρωση των εσωκομματικών διαδικασιών για την εκλογή συνέδρων προκάλεσε μούδιασμα. Πηγαίνουμε σε ένα συνέδριο που αντί να σηματοδοτεί την ανανέωση και το τέλος των πελατειακών πρακτικών, καταλήγει να είναι συνέδριο ισορροπιών και συμβιβασμών.
Αλίμονο αν τα όργανα του νέου φορέα διορίζονται αντί να εκλέγονται, όπως δυστυχώς πήρε απόφαση χθές το Πολιτικό Συμβούλιο του Κινήματος Αλλαγής.
Με ποια νομιμοποίηση θα παίρνουν τις αποφάσεις;
Για να υπάρχει προοπτική για το Κίνημα Αλλαγής , πρέπει να αποδείξουμε ότι δημιουργούμε κάτι καινούργιο όχι στα λόγια, αλλά στις πράξεις.
Το Κίνημα δεν είναι λάφυρο κανενός. Ανήκει στους 210.000 πολίτες που ήρθαν να ψηφίσουν.
Σε αυτούς πρέπει να φανούμε αντάξιοι.
Και να σεβαστούμε το αίτημά τους για αλλαγή, ανανέωση, διεύρυνση.
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου