Του Θεόφιλου Κυριακίδη
Πολλές φορές φθάνω στα όρια της υπομονής μου, ακούγοντας ή βλέποντας γεγονότα και καταστάσεις και είμαι έτοιμος να φωνάξω! Είμαι έτοιμος να εκραγώ. Δεν ξέρω πως μέχρι σήμερα κρατήθηκα, εκτός μιας περιπτώσεως του «συκοφαντιστάν». Κάθε φορά το αναβάλλω, μα έρχεται η στιγμή που λέω: «να τώρα πάνω στην γλώσσα μου το έχω, πρέπει να μιλήσω» αλλά και πάλι σωπαίνω. Σωπαίνω όπως σωπαίνετε και εσείς. Όπως σωπαίνει όλος ο κόσμος.
Είναι όμως σωστό να σωπαίνουμε; Είναι σωστό να ακούμε τον κάθε πολιτικό που λέει ότι μας έφερε σε αυτό το χάλι για το καλό μας;
Είναι σωστό να σου δίνει κάποιος ένα κομμάτι ψωμί να φας και ο άλλος να σου λέει, αυτό είναι ψίχουλα; Δηλαδή ούτε ψίχουλα δεν χαλάλιζαν για σένα για να σε σώσουν;
Είναι δυνατόν να σου λένε αυτό το είχα και εγώ στο πρόγραμμά μου για να το κάνω, αλλά «δεν πρόκανα να σε ενημερώσω;» Ή είναι πανύβλακες ή μας θεωρούν (και εδώ που τα λέμε είμαστε λιγάκι) βλάκες;
Ο άλλος έχει διαλύσει ολόκληρο κόμμα, και λέει ακόμα πως θα μας σώσει.
Όχι δεν αντέχω άλλο. Όπως και οι περισσότεροι από εσάς θέλετε να μιλήσετε αλλά προτιμάτε να τα λέτε μεταξύ σας, έτσι για να μη σας κατηγορούν ως εξυπνάκηδες, και επειδή εμένα δεν με νοιάζουν οι χαρακτηρισμοί από τέτοιες ανύπαρκτες «Κοντσίτες», θα πρέπει και εσάς να μη σας νοιάζει και να «ξεσπαθώνετε» λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους.
Βγείτε και μιλήστε. Μην αφήνετετους επαγγελματίες διαστρεβλωτές της αλήθειας να σπέρνουν ζιζάνια και να πετάνε λάσπη σε όποιον δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν. Αρκετά η συκοφαντία, η λάσπη και η ψευτιά. Μην αφήνετε «να πέσει χάμω» τίποτε.
Σύντομα πάλι μαζί.
Πολλές φορές φθάνω στα όρια της υπομονής μου, ακούγοντας ή βλέποντας γεγονότα και καταστάσεις και είμαι έτοιμος να φωνάξω! Είμαι έτοιμος να εκραγώ. Δεν ξέρω πως μέχρι σήμερα κρατήθηκα, εκτός μιας περιπτώσεως του «συκοφαντιστάν». Κάθε φορά το αναβάλλω, μα έρχεται η στιγμή που λέω: «να τώρα πάνω στην γλώσσα μου το έχω, πρέπει να μιλήσω» αλλά και πάλι σωπαίνω. Σωπαίνω όπως σωπαίνετε και εσείς. Όπως σωπαίνει όλος ο κόσμος. Είναι όμως σωστό να σωπαίνουμε; Είναι σωστό να ακούμε τον κάθε πολιτικό που λέει ότι μας έφερε σε αυτό το χάλι για το καλό μας;
Είναι σωστό να σου δίνει κάποιος ένα κομμάτι ψωμί να φας και ο άλλος να σου λέει, αυτό είναι ψίχουλα; Δηλαδή ούτε ψίχουλα δεν χαλάλιζαν για σένα για να σε σώσουν;
Είναι δυνατόν να σου λένε αυτό το είχα και εγώ στο πρόγραμμά μου για να το κάνω, αλλά «δεν πρόκανα να σε ενημερώσω;» Ή είναι πανύβλακες ή μας θεωρούν (και εδώ που τα λέμε είμαστε λιγάκι) βλάκες;
Ο άλλος έχει διαλύσει ολόκληρο κόμμα, και λέει ακόμα πως θα μας σώσει.
Όχι δεν αντέχω άλλο. Όπως και οι περισσότεροι από εσάς θέλετε να μιλήσετε αλλά προτιμάτε να τα λέτε μεταξύ σας, έτσι για να μη σας κατηγορούν ως εξυπνάκηδες, και επειδή εμένα δεν με νοιάζουν οι χαρακτηρισμοί από τέτοιες ανύπαρκτες «Κοντσίτες», θα πρέπει και εσάς να μη σας νοιάζει και να «ξεσπαθώνετε» λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους.
Βγείτε και μιλήστε. Μην αφήνετετους επαγγελματίες διαστρεβλωτές της αλήθειας να σπέρνουν ζιζάνια και να πετάνε λάσπη σε όποιον δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν. Αρκετά η συκοφαντία, η λάσπη και η ψευτιά. Μην αφήνετε «να πέσει χάμω» τίποτε.
Σύντομα πάλι μαζί.
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου